دل

چند وقت پیش (خیلی وقت قبل) یه نامه از طرف یه دوست به دستم رسید که خیلی باهاش حال کردم. حالا میخوام شمام بخونین و بگین چطوره؟ (خداییش با دقت بخونین و روش فکر کنین، فقط فکر...)

*******************

خدا تمام عالم رو خلق کرد و همه را مسخر انسان نمود « و سخر لکم ما فی السموات والارض» و یه چیز از این عالم رو برا خودش بر داشت و اونم قلب انسان رو
القلب عرش الرحمن
قلب محل عشق و محبته خدام رو همین دست گذاشت یعنی خدا مالک عشق و محبته
خوب با این حساب تنها راه محبوب شدن و محبت کردن کانال خداست
هر محبتی که رنگ خدایی نداره محبت نیست
عزیزم هر چیزی که تو عالم قیمتی داره بدلیشو هم می سازن طلا که ارزش داره بدلیشم هست
محبتم خیلی می ارزه نمی بینی چقدر بدلیش تو عالم زیاده
ما با همه بودیم همه رفاقتی رو تجربه کردیم نمی ارزه یکم هم رفاقت با خدا رو بچشیم
به خودش خوب رفیقیه، اند^* مرام، اند معرفت؛ اند محبت
می ارزه یه بار باش رفیقونه حرف بزنیم. تو اون بزم عشق و محبت ما رو هم یاد کنید
سفارش ما رو هم به رفیقتون بکنید.

* : End !

*******************

پ.ن۱: البته یه قسمتهایی از نامه که خیلی هم مرتبط با این متن اصلی نبود رو خذف کردم.

پ.ن۲: نمیدونین با چه زحمتی در زنگ زده این وبلاگو باز کردم. آخیش! دلم لک زده بود یه مطلب بذارم تو این ...گاه. بالاخره جور شد.

پ.ن۳: دعام کنید!